Wiertła do płytek ceramicznych

Produkty na stronie:

"


Wiertła do szkła, płytek ceramicznych i gresów.


Jak wiadomo, narzędzia tnące dobierane ze względu na właściwości obrabianego materiału. Spróbujmy wyjaśnić, jakie właściwości powinno mieć narzędzie, w szczególności, wiertła do szkła, płytek ceramicznych i gresów.


Powyższe materiały wykończeniowe są bardzo twarde, do ich cięcia potrzebne jest narzędzie o twardości minimalnie półtora raza wyższej. Ten warunek spełniają takie materiały narzędziowe, jak: węglik spiekany i ścierniwa. Do uzyskania otworu o tej samej średnicy narzędzie powinno zachować swój kształt, а wykorzystanie ścierniw zakłada ich osypywanie, w wyniku do szkła, ceramiki i gresu nadaje się tylko najbardziej wytrzymałe spoiwo – metalowe, z nim zwykle używane najtwardsze ze ścierniw — diament.


Kształty wierteł.


Szkło, płytki i gresy są kruchym materiałem w arkuszach, które nie wytrzymuje dużych obciążeń, dlatego wszystkie wiertła, zwłaszcza o wielkich rozmiarach, mają kształt pierścieniowy lub specjalne zaostrzenie, jeśli chodzi o wiertłach z węglików spiekanych. Zaostrzenie w postaci końcówki strzały pozwala skierować obciążenie od wiertła nie w dół – co doprowadzi do rozłupywania na wyjściu, а niby w bok, wgłąb materiału, co zmniejszy odprysk praktycznie do zera. Natychmiast powiedzmy, że węglik spiekany powinien być stosowany tylko do płytek ceramicznych, а w szkle i gresach liepiej robić otwory z zastosowaniem diamentu.


Co dotyczy pierścieniowego kształtu wiertła, jego najbardziej wydajna Konstrukcja pozwala na oszczędzenie wysiłku podczas niszczenia i wydalenia całej ilości materiału, ponieważ niszczona jedynie wąski pasek płytki. Jej wadą jest zapotrzebowanie na prowadnicę w chwili nawiercenia, któtej funkcję może pełnić albo wiertło środkowe, albo zewnętrzny konduktor (zakupiony lub domowej roboty).


Sposoby nanoszenia warstwy skrawającej:


  • Najprościejszymi, tanimi, rozpowszechnionymi, jednak w najmniejszym stopniu wytrzymałymi są wiertła z galwanicznym (elektrochemicznym) sposobem nanoszenia diamentu. W zależności od jakości, ilości diamentu i właściwości spoiwa będą zależały właściwości robocze wiertła i jego cena. Na czym polega metoda nanoszenia powłoki galwanicznej? W wannie z elektrolitem i diamentem umieszczany jest korpus metalowy, na który jest podawany prąd elektryczny. Cząstki metalu z elektrolitu przyciągane i osadzane na korpusie, mocują na nim ziarna diamentu. Narzędzie, wykonane w taki sposób, jest bardzo wrażliwe na warunki cięcia i w celu zwiększenia trwałości wymaga ciągłego chłodzenia wodnego. Wybierając wiertło galwaniczne, należy zwracać uwagę na grubość warstwy diamentowej (0,2 – 0,4 mm), а nie na jej wysokość. Warstwa diamentowa na powierzchni bocznej nie uczestniczy w cięciu, а tylko stwarza luz między korpusem narzędzia i otworem, aby zapobiec tarciu.



  • Wiertła z nalutowaną ciągłą warstwą tnącą – najbardziej uniwersalne i zrozumiałe ze wszystkich punktów widzenia narzędzie. Diament jest zarabiany w metalowym spoiwie, spiekany w postaci cylindra i przylutowany do korpusu metalowego. Odporność wysoka, wydajność wysoka, może być stosowany z wodą i bez niej. Główną zaletą jest dość duży okres użytkowania w odróżnieniu, na przykład, od wierteł galwanicznych. W taki sposób, zazwyczaj, wykonywane wiertła o rozmiarze do 70 mm. Wiertła nalutowane mają cechę charakterystyczną: warstwa diamentowa może tracić zdolność tnącą z powodu zatłuszczania (pierwsze diamenty są wygładzone, ale na radzie nie są wyrwane ze spoiwa i nie ustępują miejsca nowym). Aby przywrócić wiertłu właściwości tnące, należy nawiercić za jego pomocą otwór w materiale wysokościernym, na przykład, w bocznej powierzchni kostki do ostrzenia noży.